ढेकुळ

अहो खूप वारा सुटलाय सु सु करतोय

अन त्यात ह्यो जवळच असलेल्या पिंपळाच्या पानाचा सळसळाट , 

ऊन जरा चांगलेच पडले हो , 

आजू बाजूची हिरवळ तर मनात भरते 

पाखरांचा कल्लोळही कानावर येतो जेव्हा हा वारा जरासा शांत होतो, 

पुन्हा जोर धरतो थांबून थांबून लेकरागत रडतो , 

मला जराशी भूक लागली हो , 

उन्हाळ्यात जास्त काम नसते हो मला पडून असतो नुसता... तापून तापून होतो पून्हा सज्ज...

आता खूप मुळे आहेत लपेटून करतात माझ्याकडून काहीतरी मिळण्याची आशा , 

खूप हळहळ वाटते , 

महिनाभरापासून पावसाचा थेंबही अंगावर पडला नाही ,

मी तरी काय देऊ त्यांना , 

कसं समजावू त्याना.. हा कोरडा जीव कुणाचाही नसतो.

 

मलाही ठेवतील नाव त्या दगडा सारखं , 

व्हावं लागेल मला ओला , तेव्हाच पाझर फुलेल मला .

माझ्यात ती ताकद  नाही अश्रू ढाळण्याची .

तर तेही केले असते त्या माऊली सारखा जीव जाळून जाळून जगवलं असत तुम्हाला , 

हळू हळू तुमची पाने सुकतील , खोडात असलेला ओलावाही सोसला जाईल जीव आकासला जातो , 

आशा असते ना तुमच्याही मनात येईल पाऊस आणि फुलेल नवी पालवी , सुकलेला पाला-पाचोळा जेव्हा अंगावर पडतो ना ...

जाणवतं तू ही काळजी घेतो माझा ओलावा ठिकवतो , स्वतःला तोडून माझ्यावर टाकलेली चादर मायेची उबदार कुशीसारखीच आहे , 

बरेच दिवस जातील... पाऊस काही येणार नाही असंच वाटतं ,

मग होईल हाड वाळल्यागत चामडी चिकटलेली , उपटले जातील नवीन रोपांसाठी , अन मुळाशी मी लटकला जातो अन फेकलं जातं बांदावर , 

इथंच राहणार... राहणार कुजनार आणि सडणार आणि मलाच वेचावा लागतो हा कस तुमच्या गुणांचा , 

पडला पाऊस तर घेऊन जाईल नव्या पडलेल्या बियांसाठी त्यांनातरी पोटभर मिळावं .

उन्हात तापून तापून घ्यावं लागतं तेव्हा कुठं माझ्यातले अवगुण हवेत विरून जातात ,

पहिल्या पावसाच्या  सरी उंगावर पडतात ना इतका आनंदी होतो, 

सुगंधात दरवळू लागतो , 

त्या कवीच्या ओळी कानावर पडतात 

आनंद आनंदी गडे 

हिरवे इकडे तिकडे चोहीकडे

हो मी खरंच खूप आनंदी होतो , 

प्रेमरसात भिजून वाहू लागतो.. या उंची कडून पायथ्याशी , भरतो ती राहिलेली जागा , घेतो बीज कुशीत , 

तेही प्रेम करतात माझ्यावर... घट्ट बिलगतात भोवती , 

रोपाची झुडपं , झुडपाची झाडं होताना कधी विसरत नाही ते , 

पानावर पडणारा प्रत्येक थेंब चुंबन घेऊन टाकतात .

त्या थेंबतलं ते प्रेम अजून प्रेमळ होत जातं , 

आणि वेळो वेळी तोडून स्वतःला टाकतात अंगावर ती उबदार चादर , प्रेमाचा ओलावा टिकवणे हे त्यांच्या कडून शिकावं लागेल .

मी ढेकूळ ....ओळखता ना मला ...

©धनराज भुमरे