फुलपाखरुच ते गेले उडुनी

वेगळीच होती, ना जास्त गोरी
सावळीच रूपाने, होती हसरी,
बोलक्या नजरेने खुणावत होती
भास तो की, माझीच नजर फसरी...१

अबोल पण मनाने गोंधळलेली
वाटले बोलावे, करावी मैत्री आज,
वाटेवर वाट होती गर्दीत एकटी
साधे पणाचा तसाच होता साज...२

बोलायचे होते, तिलाही न कळले
हाक देताच, पाऊल लडखळले,
थांबली जरा डोळा भीडेपर्यंत
त्यातच माझे ही शब्द अडखळले...३

नजरेत तिच्या थोडा राग होता
अचानक बोलण्याचा जणू वार होता,
फुलपाखरूच ते गेले उडुनी
फुलाविना सुना सुना तो परिसर होता...४
©®
-धनराज भुमरे पाटील
८-८-२०१८