मन

.....................मन ...................

मन असते खूप नाजूक कधीही तुटेल ,
त्रास कठोर सोसता नयनी अश्रू आटेल ,
तरीही का कुणाचे  मन अश्रुनेच दाटेल ,
सांग रे या दगडाला पाझर कसा फुटेल .

मनाचा असतो भ्रम सांगतो खरे काही ,
मोकळे करूनही  एक मन त्यास पाही .
मन मोकळे वाऱ्यासारखे ते स्वच्छंदी ,
मुक्त बेबंध तरी मन मनाचाच तो कैदी .

मन घे थोडे समजून तूहीं तुझे दे मला ,
मनापासून  शिकावी हि मनाची कला .
नको रे असा हा  गुंतवू मायाजाल ,
तुटलेले मन बघून होतात खूप  हाल .

मनाची बात न्यारी चहूकडे  बागडे ,
शोधावे कितीही कुणाला ना सापडे .
मन नेहमी गुंतलेले आपल्याच नादात ,
हरवलेले मन तरी हळूच बोले कानात .

मनापासून मनाचा मानपर्यत प्रवास ,
दिसतो ना दिसतो मनाचा आभास ,
शब्दाच्या या बागेत सुगंध  दरवळे ,
खेळ  खेळे फुलपाखरू मन मोकळे .
..................अबोल  भावना.......................
१३/११/२०१६
___धनु...
कवी :- धनराज भुमरे पाटील .
औरंगाबाद - पाचोड
  मो :- 7218613434